I can «touch» you… Feel me!

Αύγουστος 28, 2009

Είμαι εδώ κ στύβω το μυαλό μου

Filed under: Dragazis — Έχω Πρόβλημα @ 9:25 μμ

Είμαι εδώ κ στύβω το μυαλό μου
Βρίσκομαι στην στιγμή μου κ αναζητώ, αναζητώ
Τι κόπος για τα τόσα;
Τι κόπος για όλα όσα έχω γράψει;
Τι τέλεια συναισθήματα;
Τελικά αυτοί οι άνθρωποι είναι η καλύτεροι μου ήρωες
Κ εγώ τι είμαι για αυτούς;
Είμαι άλλος ένας δον Κιχώτης;
Άλλος ένας τρελός;
Άλλος ένας, ένας;
Εδώ δεν γνωρίζω εγώ ποιος είναι ο προσδιορισμός μου σε αυτήν την κοινωνία
Θα ξέρει κάποιος άλλος;
Αλίμονο σε μένα που δεν ξέρω
Αλίμονο σε όσους δεν γνωρίζουν για τον δικό τους
Κ τι διάολο κάνω εγώ εδώ;
Σαν τι μπορώ να κάνω δηλαδή;
Να γράφω για τους ήρωες μου
Για τον δικό μου ήρωα
«Κ τι γράφεις δηλαδή;»
Αυτά που γράφω δεν έχω όνομα να τους δώσω
«Ας τα ονομάσεις ποιήματα
Εσύ δεν λες ότι οι ονομασίες δεν έχουν σημασία;»
Εγώ είμαι αυτός
Δεν έχουν σημασία για μένα
Αν τα ονομάσω ποιήματα τότε θα πρέπει να γράψω από κείνα
Μα δεν ξέρω τέτοιο πράγμα πως γίνεται
«Ας τα ονομάσεις στίχους»
Όχι όχι, στίχοι δεν είναι
Ο στίχος είναι κάτι συγκεκριμένο κ δομημένο
Δεν γράφω συγκεκριμένα μα ούτε κ δομημένα
Κ όμως τόσος κόπος, τόσα συναισθήματα, τόσες στιγμές
Ατελείωτες στιγμές, ατελείωτα λόγια κ σκέψεις
Δάκρυα, ιδρώτας κ αίμα
Το τρίπτυχο του κόπου
Όχι της επιτυχία πάντα
Το τρίπτυχο του γουστάρω αυτό που κάνω
Μα συνεχίζω, το κάνω ασταμάτητα κ με τόσο ζήλο
Με τόση αγάπη κ σεβασμό
Κ τι ζήλο…
Υπέρμετρο ψώνιο
Αλαζονεία κ όλα όσα έχω αναφέρει
«Κ τι θα κάνεις όλα αυτά;
Θεωρείς ότι έχουν όλα αυτά κάποια αξία για άλλους ανθρώπους
Μπορεί μία σου φράση να εξαλείψει πιθανό πόνο;
Έχουν την δύναμη τα λόγια αυτά να προκαλέσουν μία αλλαγή σε κάποιον;»
Πραγματικά δεν ξέρω αλλά θα το ήθελα, θα το ήθελα γιατί αφιερώνω την ζωή μου πάνω σε αυτό πλέον, κάνω ότι περνάει από το κεφάλι μου για την τελμάτωση του
Τα λάθη μου τα λόγια μου
Αγάπες φοβηθείτε
Στα μάτια σας μην πέσουνε
Θα πάτε να κρυφτείτε
Η αλήθεια κ ο κυνισμός
Πόλεμο θα σας κάνουν
Πάνω στα ψέματα σας
Οι παγίδες τους τίποτα δεν μου κάνουν
Μα κ εσείς άνθρωποι
Ασφάλεια δεν παρέχω
Δεν έχω απαλά δάχτυλα
Αυτιά να χαϊδεύω
Έμαθα πως οι σκέψεις μου
Να βγαίνουν ματωμένες
Να μάχονται οι καλύτερες
Όλες τους αρματωμένες
Μα έχουν έρθει οι στιγμές
Σειρήνες με κουφαίνουν
Οι άμυνες ενεργοποιούνται
Τον πόλεμο περιμένουν
Την μάχη με το συναίσθημα
Μάχη υπάρξεων
Το πεπερασμένο με το άπειρο
Ο δαίμων με το Σωκράτη
Μία μάχη δίχως νικητή
Δίχως ηττημένο
Μία μάχη εξάντλησης
Μάχη γοήτρου μέχρι την αποδοχή της ήττας
Μέχρι την φυγή
Αλίμονο στους ανθρώπους που δεν κάνουν τέτοιες μάχες
Αλίμονο σε όσους την ώρα εκείνη φεύγουν μακριά
Αλίμονο σε μένα κ σε όσα δεν γνωρίζω ακόμα
Αλίμονο…
2239 Το μυαλό μου κατεβάζει κ η καρδιά μου το χλευάζει…

Είμαι εδώ κ στύβω το μυαλό μου

Βρίσκομαι στην στιγμή μου κ αναζητώ, αναζητώ


Τι κόπος για τα τόσα;

Τι κόπος για όλα όσα έχω γράψει;


Τι τέλεια συναισθήματα;

Τελικά αυτοί οι άνθρωποι είναι η καλύτεροί μου ήρωες


Κ εγώ τι είμαι για αυτούς;

Είμαι άλλος ένας δον Κιχώτης;

Άλλος ένας τρελός;

Άλλος ένας, ένας;


Εδώ δεν γνωρίζω εγώ ποιος είναι ο προσδιορισμός μου σε αυτήν την κοινωνία

Θα ξέρει κάποιος άλλος;

Αλίμονο σε μένα που δεν ξέρω

Αλίμονο σε όσους δεν γνωρίζουν για τον δικό τους


Κ τι διάολο κάνω εγώ εδώ;

Σαν τι μπορώ να κάνω δηλαδή;

Να γράφω για τους ήρωες μου

Για τον δικό μου ήρωα


«Κ τι γράφεις δηλαδή;»

Αυτά που γράφω δεν έχω όνομα να τους δώσω


«Ας τα ονομάσεις ποιήματα

Εσύ δεν λες ότι οι ονομασίες δεν έχουν σημασία;»

Εγώ είμαι αυτός

Δεν έχουν σημασία για μένα

Αν τα ονομάσω ποιήματα τότε θα πρέπει να γράψω από κείνα

Μα δεν ξέρω τέτοιο πράγμα πως γίνεται

«Ας τα ονομάσεις στίχους»

Όχι όχι, στίχοι δεν είναι

Ο στίχος είναι κάτι συγκεκριμένο κ δομημένο

Δεν γράφω συγκεκριμένα μα ούτε κ δομημένα


Κ όμως τόσος κόπος, τόσα συναισθήματα, τόσες στιγμές

Ατελείωτες στιγμές, ατελείωτα λόγια κ σκέψεις

Δάκρυα, ιδρώτας κ αίμα

Το τρίπτυχο του κόπου

Όχι της επιτυχίας πάντα

Το τρίπτυχο του γουστάρω αυτό που κάνω


Μα συνεχίζω, το κάνω ασταμάτητα κ με τόσο ζήλο

Με τόση αγάπη κ σεβασμό

Κ τι ζήλο…

Υπέρμετρο ψώνιο

Αλαζονεία κ όλα όσα έχω αναφέρει


«Κ τι θα κάνεις όλα αυτά;

Θεωρείς ότι έχουν όλα αυτά κάποια αξία για άλλους ανθρώπους

Μπορεί μία σου φράση να εξαλείψει πιθανό πόνο;

Έχουν την δύναμη τα λόγια αυτά να προκαλέσουν μία αλλαγή σε κάποιον;»


Πραγματικά δεν ξέρω αλλά θα το ήθελα, θα το ήθελα γιατί αφιερώνω την ζωή μου πάνω σε αυτό πλέον, κάνω ότι περνάει από το κεφάλι μου για την τελμάτωση του


Τα λάθη μου τα λόγια μου

Αγάπες φοβηθείτε

Στα μάτια σας μην πέσουνε

Θα πάτε να κρυφτείτε


Η αλήθεια κ ο κυνισμός

Πόλεμο θα σας κάνουν

Πάνω στα ψέματα σας

Οι παγίδες τους τίποτα δεν μου κάνουν


Μα κ εσείς άνθρωποι

Ασφάλεια δεν παρέχω

Δεν έχω απαλά δάχτυλα

Αυτιά να χαϊδεύω


Έμαθα πως οι σκέψεις μου

Να βγαίνουν ματωμένες

Να μάχονται οι καλύτερες

Όλες τους αρματωμένες

Μα έχουν έρθει οι στιγμές

Σειρήνες με κουφαίνουν

Οι άμυνες ενεργοποιούνται

Τον πόλεμο περιμένουν


Την μάχη με το συναίσθημα

Μάχη υπάρξεων

Το πεπερασμένο με το άπειρο

Ο δαίμων με το Σωκράτη


Μία μάχη δίχως νικητή

Δίχως ηττημένο


Μία μάχη εξάντλησης

Μάχη γοήτρου μέχρι την αποδοχή της ήττας

Μέχρι την φυγή


Αλίμονο στους ανθρώπους που δεν κάνουν τέτοιες μάχες

Αλίμονο σε όσους την ώρα εκείνη φεύγουν μακριά


Αλίμονο σε μένα κ σε όσα δεν γνωρίζω ακόμα

Αλίμονο…

2239 Το μυαλό μου κατεβάζει κ η καρδιά μου το χλευάζει…

Advertisements

Σχολιάστε »

Δεν υπάρχουν σχόλια.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: