I can «touch» you… Feel me!

Σεπτεμβρίου 12, 2009

Μάνα θα περάσει.. Στο υπόσχομαι..

Filed under: Dragazis — Έχω Πρόβλημα @ 9:00 μμ

Αλλάζει ο καιρός κ εγώ κοιτάζω
Αφήνω να γίνουν

Να αλλάξουν, να μείνουν ίδια
Όσοι θέλουν ότι θέλουν

Κ εγώ αλλάζω
Κ εγώ μένω ίδιος

Έχω δικό μου σκοπό
Έχω δικό μου δρόμο

Τώρα μπορώ να πω με σιγουριά
Ναι, πάω κάπου
Γίνομαι εγώ

Αναζητώ

Όμως κ άλλοι αλλάζουν
Κ άλλοι γίνονται αυτό που θέλουν

Τι χαρά
Τι θαυμάσιο όλο αυτό

Καμιά φορά παρατηρώντας, σκέφτομαι
Αλλάζουν όλα
Ή
Εγώ βλέπω πλέον την αλλαγή;

Κάποιος που γυροτραβιέται
Κ θα συμφωνήσω μαζί του
Θα μου ‘λεγε κ τα δύο

Κ τα δύο αγόρι μου
Κ τα δύο φίλε μου

Εσύ που βάζεις στην άκρη
Κ αφήνεις

Ναι εγώ

Που στα δύσκολα
Λέω…
Θα περάσει

Κ δύσκολο εννοώ
Μια μάνα που υποφέρει
Υποφέρει κ υποφέρεις
Μία αδελφή που πληγώνεται
Κ δεν αντέχει

Ένας πατέρας που αντέχει
Κ είναι εκεί
Βράχος
Με υπομονή

Εύχομαι στους ανθρώπους
Να μην νιώσουν τη αρρώστια
Να παραφυλά δικά τους πρόσωπα
Να θέλουν να αλλάξουν τη ζωή γιατί

Γιατί μερικές φορές είναι άδικη
Αλλά είναι έτσι όπως είναι

Εύχομαι στους ανθρώπους

Να μην δουν τα παιδιά τους να πεθαίνουν
Πόλεμο μην καταστρέψει την ζωή
Πείνα να μην νιώσουν
Θάνατος από αυτήν

Πείραμα από αυτήν μην γίνουν

Γιατί είναι άδικη για μερικούς
Πολύ άδικη
Κόλαση
Παραπάνω κ από κόλαση

Κ είναι κρίμα

Κ στο χάος το φως χάνεται
Δεν μπορεί να φωτίσει

Κ η φιλοσοφία μια χαρά τα λέει
Η ψυχολογία το ίδιο
Η θρησκεία παίρνει παράσημο στα λόγια

Κοίτα με που δεν έχω να φάω
Κ σε λίγο θα πεθάνω
Τώρα υπάρχω
Κ σου μιλώ

Σε λίγο ίσως να μην αναπνέω
Τα μάτια μου να σβήσουν

Κ όχι όποιος υποφέρει
Έχει μεγαλύτερη αξία από κάποιον άρτιο

Όχι

Απλά μερικοί άνθρωποι
Είναι κρίμα
Κ εμείς οι υπόλοιποι δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι επί της ουσίας
Κ πρέπει να μη ακούμε
Να μην κοιτάμε

Όμως ας κάνουμε κάτι..
Τουλάχιστον για εμάς κ τους κοντινούς μας

Κατανόηση είναι η λέξη
Κατανόηση κ δύναμη.

Είναι αδικία
Κ πες μου ότι δεν είναι
Εκεί που ζεις
Εσύ κ η οικογένεια

Κ επειδή μερικοί άνθρωποι
Απλοί άνθρωποι
Έχουν διαφωνίες
Κάνουν έναν πόλεμο
Κ εσύ βιώνεις τον τρόμο
Τον πόνο, το άρρητο συναίσθημα
Κ σου λείπει ένα χέρι
Ένα πόδι
Να σου θυμίζει
Την φρίκη

Ας μην πω άλλα
Αρκετά

02/06/08 02:45

Δεν είχα αφορμή για όλο αυτό. Απλά έτσι. Αν κ στο δρόμο βρήκα. Η μητέρα μου δεν είναι καλά, πάλι. Το γνωστό πρόβλημα με τα νεύρα της. Θα περάσει κ αυτό, το λέω με χαρά κ αισιοδοξία. Δεν με πονάει πια, δεν με αγγίζει σχεδόν καθόλου. Το έχω νικήσει αυτό κ είμαι πολύ περήφανος. Η αδερφή μου όμως ακόμα πονάει και πληγώνεται όταν συμβαίνει. Από εδώ που είμαι προσπαθώ να την στηρίζω. Ο γέρο Δραγάζης.. τι να πω γι’ αυτόν.. εκεί.. εκεί σαν άνθρωπος γιατί τα τόσα χρόνια γάμου (25) ξεπερνούν την λέξη σύζυγος. Θέλω να πω με όλο αυτό από την αρχή έως εδώ, ότι παρόλο που συμβαίνει κάτι που άσχημο και επώδυνο για την οικογένεια μου, υπάρχουν τόσα άσχημα στον κόσμο που σκέφτεσαι ότι δεν είσαι ο μόνος που ζορίζεται.

«παιδί μου, να ήξερες όταν είμαι άρρωστη πως νιώθω, δεν φαντάζεσαι. Να ήξερες τι μου προκαλούν αυτά τα φάρμακα, δεν έχεις ιδέα. Μου έρχεται να σκοτώσω άνθρωπο, μου τρελαίνουν το κεφάλι, νομίζω πως θα σπάσει. Τρελαίνομαι και δεν ξέρω τι να κάνω κ πως μπορώ να το κάνω να περάσει. Αλλά δεν περνάει. Έχεις δίκιο για όσα περνάτε εδώ μέσα αλλά δεν μπορώ να κάνω κάτι και γι’ αυτό σου ζητάω συγνώμη..»

Αυτά μου έχει πει η μητέρα μου λίγο μετά από μία περίοδο σαν κ τούτη, μία περίοδο αρρώστιας σαν και την δική της. Όμως μπορείς να νικήσεις το συναίσθημα αυτό που πονάς για τον άλλον. Γνωρίζω ότι θα περάσει κ με κάνει πιο δυνατό κάθε φορά και χωρίς να πονάω πλέον. Όμως έχω περάσει από πολύ μικρός πάρα πολλά και με πολύ προσπάθεια το έχω ξεπεράσει. Κ αν τα λόγια μου είναι τόσα πολλά για ένα τόσο προσωπικό θέμα, ανατρέξτε στα λόγια πιο πάνω. Μπορούμε να γίνουμε καλύτεροι. Κ είναι η ευκαιρία να πω ότι δεν λέω μόνο λόγια αλλά λόγια πάνω στην πραγματικότητα της ζωής. Κ όπως μου είπε ένας φίλος, εμείς την κάνουμε ωραία.

Μάνα, θα περάσει… Στο υπόσχομαι ακόμα αν στο λέω στο τηλέφωνο κ εσύ μου λες τα δικά σου, ακόμα κ αν με βρίζεις. Δεν είσαι εσύ αλλά εσύ…

Ίσως να κάνω λάθος για όλο αυτό. Αν όμως ένας άνθρωπος το διαβάσει και νιώσει όμορφα ή απαλύνει λίγο την άσχημη φάση του, τότε κάνω το σωστό με όποιο κόστος γραφικότητας και δεν ξέρω τι άλλο. Έτσι κ αλλιώς για μας και για κείνη είναι κάτι παροδικό και σε ένα μήνα θα την κοροϊδεύω για την μεγάλη μύτη της και εκείνη να μου λέει πώς να μην στεναχωριέμαι, θα την κληρονομήσουν τα παιδιά μου. Εγώ είμαι ένας, οι άνθρωποι γύρω μου πολλοί και με καθημερινά προβλήματα.
Κ το χειρότερο, νιώθουν μόνοι… ο καιρός είναι τώρα.. με πολύ αγάπη Λευτέρης…

Μάνα θα περάσει.. Στο υπόσχομαι..

Εγράφη 02/06/08 02:45, πριν ένα χρόνο και μερικούς μήνες. Από τότε… Με περισσότερη αγάπη Λευτέρης

Advertisements

Σχολιάστε »

Δεν υπάρχουν σχόλια.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: