I can «touch» you… Feel me!

Οκτώβριος 24, 2009

Είπα τον κόσμο μου θα μεγαλώσω

Filed under: Dragazis — Έχω Πρόβλημα @ 2:04 μμ

Είπα τον κόσμο μου θα μεγαλώσω
Κ ας το πληρώσω
Σίγουρα θα το πληρώσω

Είπα εκεί που δεν γνωρίζω θα φτάσω
Κ ας πονέσω
Σίγουρα θα πονέσω

Όσο τα πόδια πατούν στο χώμα
Θα είμαι ακόμα δυνατός
Θα θελα κ τυχερός
Κ αν δεν ξέρω που ανήκω
Όχι δεν εγκαταλείπω

Γιατί ακόμα περιμένω
Κ όσο γίνεται θυμώνω
Κ όλο δεν μετανιώνω

Την ντροπή έχω εξορίσει
Με μίσος την έχω φτύσει

Κ θα στα λάθη όχι πάσο
Θα ποντάρω δεν θα χάσω

Κ για πες ποιος είσαι εσύ
Που θα μου πεις
Ποιος είμαι εγώ που θα σε ακούσω

Στα όρια θα σε φτάσω

Κ τώρα που ήρθα μέχρι εδώ
Θα φύγω να σιγουρευτώ

Τι έχει γίνει
Τι έχει αλλάξει

Τι θα γίνει
Τι θα αλλάξει

Κ πάμε πάλι από την αρχή
Προς μία άλλη εποχή
Προς κάτι άλλο
Μικρό ή μεγάλο δεν μου κάνει

Αρκεί το μέλλον το παρελθόν
Να γίνει ταυτόχρονα παρόν

Στιγμή πάσα
Σκέψη κ ανάσα
Χαμόγελο κ βλέμμα
Δάκρυ κ αίμα

Αγάπη κ φθόνος
Αστείρευτος πόνος

Χαρά κ τραγούδι
Ανθισμένο λουλούδι

Κ πίσω γυρίζω
Λέω πως εκεί έμαθα
Μα κ άλλο εγώ μυρίζω

Κ αν έχω χαμόγελο πίσω από το βλέμμα
Είναι παροδικό κάτι σαν ψέμα

Όχι, δεν καταλαβαίνεις
Μην τα λόγια μου διαβαίνεις
Δώσε αξία σαν ταμπέλα

Η ομορφιά δεν είναι σε αυτό που σου λέει τοπίο
Αλλά το ίδιο το τοπίο

Η ομορφιά δεν βρίσκεται στην λέξη ομορφιά
Δεν χρειάζεται καν λέξη

Αυθεντικά αισθάνομαι την ευδαιμονία
Μα είναι του τώρα, ναι, τόση η σημασία

Κάποιοι μιλάνε για πιο πέρα
Πολλές φορές κ εγώ

Γι ανέμους, μη θεούς, υπάρξεις, ανείπωτες καταστάσεις
Τι να πιστέψεις κ τι να ξεχάσεις

Έλα μικρούλη
Την ξέρεις την απάντηση

Τίποτα δεν θα πιστέψεις κ τίποτα δεν θα ξεχάσεις

Κ μην ξεχνάς τις ταμπέλες
Μάθε, δες πόσο καλά είναι κολλημένες

Έχουν γίνει πρόσωπο κ σώμα

Έχουν υποσκάψει την ουσία
Παίρνουν χρώματα κ έχουν εξουσία

Κ αφού περάσαμε τα σύνορα
Κ πρέπει να τελειώσω

Θα μιλήσει η σιωπή
Για να επανορθώσω

Ο κύκλος σε λίγο κλείνει
Τόσα μα τόσα πολλά που σκέφτομαι κ νιώθω

Με υπερηφάνεια θα πω
Σε στιγμές είμαι έτοιμος να τον κλείσω
Γιατί οφείλω να συνεχίσω
Έχω άλλον να ανοίξω

Μέχρι να με συνειδητοποιήσω…
17 \ 05 \ 09
Ωχ πάλι ξέχασα πως σήμερα έχω γενέθλια. Δεν ξέρω αν μου αρέσει που καταφέρνω στα λόγια μου να είμαι πιστός ως πράξεις. Δηλαδή σήμερα έχω γενέθλια και αντί να νιώθω… ξέρεις… όπως νιώθεις εσύ και γενικά οι monde. Ε δεν νιώθω σαν να μου ανήκει η μέρα ή κάτι από τον κόσμο σήμερα. Μακάρι όπως έχω πει την μέρα σαν κ σήμερα να μην γιορτάζω αλλά να γιορτάζω όλες τις άλλες. Το μυστικό – κ μυστικό πάει να γίνει – είναι ότι προσπαθώ να γιορτάζω κάθε μέρα. Θα σκεφτείς πως γίνεται. Θα σου πω πως ακόμα δεν έχω την πολυτέλεια και για ευμάρεια ούτε λόγος να το καταφέρνω όχι στο απόλυτο αλλά σε μεγάλο βαθμό.

Άλλο, είμαι στο αεροπλάνο ακούω το τραγούδι της Νορβηγίας συνέχεια και σπαστικά και κουνάει πολύ κ γουστάρω επίσης, αλλά πιο πολύ.
Δεν είπα, επιστρέφω από τις Βρυξέλλες όπου ήμουν έχοντας κάνει μία βόλτα στο Παρίσι, στο Άμστερνταμ και φυσικά στο Βέλγιο. Πέρασα όμορφα, γλυκά και νιώθω πολύ υπερήφανος που το έκανα, μα πάρα πολύ.

«Σιγά που δεν θα ένιωθες εσύ»
«Γιατί ρε τραβάς ζόρι, σε χάλασε που σε πήγα να ανοίξεις λίγο ξερόλα;»
«Εσύ ήθελες, εγώ δεν ήθελα τίποτα, εσύ θες να λες ότι έχεις πάει»
«Ναι θέλω να λέω, κάνε δουλειά σου, ξέρεις εσύ»
«Αδύναμε»
«Ξερόλα»

16:57 Ώρα Ελλάδας
15:57 Ώρα Βελγίου

Advertisements

Σχολιάστε »

Δεν υπάρχουν σχόλια.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: