I can «touch» you… Feel me!

Απρίλιος 18, 2010

Ο μικρός λευτέρης στην Αθήνα

Filed under: Dragazis — Έχω Πρόβλημα @ 11:40 πμ

Κάπως έτσι έγινε
Να κάπως έτσι

Ξεκίνησα με φόβο
Πολύ φόβο

Άλλο είχα μπόλικο

Ξεκίνησα με μοναξιά
Πολύ μοναξιά

Άλλο είχα μπόλικο

Ξεκίνησα χωρίς στήριξη
Χωρίς βοήθεια
Χωρίς ενθάρρυνση
Χωρίς «προχώρα»

Ενάντια..

Ναι έτσι έγινε

Πήρα την απόφαση
Είπα θα παλέψω
Θα τρέξω
Θα βγω στον δρόμο
Απέναντι στον ίδιο μου τον εμένα

Με λίγα
Αλλά πολλά από τα άλλα

Κ μην ξεχνάς τον φόβο
Προβλήματα προέκυψαν

Μα έπρεπε

Όφειλα να το κάνω
Χωρίς να γνωρίζω τι κ πως

Γύρισα δεξιά μα κ αριστερά

Πάλεψα στην βροχή

Φόβος… η επιλογή

Είχα τύχη
Ήρθε κ με βρήκε
Δεν την ζήτησα
Δεν την επικαλέστηκα
Δεν την παρακάλεσα

Είχα όπλο τον θυμό
Εκείνος έκανε καλά την δουλειά του
Αυτεπάγγελτα.

Δεν γνώριζα κ είχα την ψευδαίσθηση ότι θα είναι κάπως

Ήταν κάπως, μα κάπως αλλιώς
Κ αλλιώς διότι δεν είχα ιδέα

Μα αυτό δεν έλεγα;

Ότι πάω να δω πως είναι;
Τι είναι;
Αν μ’ αρέσει
Να δω, να μάθω, να γυρίσω
Να χαθώ κ να ψάξω

Να ρωτήσω κ να μου πουν

Γιατί μιλάω ε;

Δεν χρειάζεται να μάθεις
Μόνο να με καταλάβεις
Συναισθάνσου με καλύτερα

Περνούσε ο καιρός
Όχι πολύς

Αλλά δεν έχει σημασία πόσος είναι
Αλλά πως είναι

Ένας μήνας περίπου

Κ σε αυτό το φάσμα που ονομάζεται χρόνος
Συνέβησαν διάφορα
Προσωπικά..

Κυνηγούσα το φάντασμα του έρωτα
Το φάντασμα το δικό μου
Λιτάνευα την αδυναμία μου
Μα κ την δύναμή μου

Γύριζα γύρω από τον εαυτό μου
Μα τι βλάκας, τι ανόητος

Δεν κάθισα να σκεφτώ ούτε μία στιγμή πως πράττει η γη

Εκείνη τι κάνει;

Ναι γυρίζει γύρω από τον εαυτό της
Μα όχι μόνο

Είναι ευφυέστατη

Γυρίζει γύρω από τον εαυτό της μα κ γύρω από τον ήλιο

Μα γιατί γυρίζει γύρω από τον ήλιο;
Σκέφτηκες ποτέ;
Ακόμα κ αυτή η πηγή, αιτία, αφορμή έναρξη των πάντων
Ορατών κ αοράτων θέλει την συγκατάβαση κ την συγκατάθεση κάτι άλλου
Ίσως κάτι ανωτέρου ή κάτι που να την συμπληρώνει για να πράξει αυτό θέλει να πράξει

Αυτός είναι ο ήλιος

Η πηγή, η αλούβια σύμπραξη κ στήριξη ενέργειας
Διαφορετική από αυτήν που κατέχει η ιδία

Γιατί μόνη της η γη περιστρέφοντας γύρω από την περσόνα της
Το μόνο που μπορεί να καταφέρει είναι να υπάρχει απλά μόνη της
Δίχως να προσφέρει, δίχως να χαρίσει κ να διαμοιράσει όλα όσα μπορεί κ διαθέτει
Με απώτατο σκοπό να κάνει έναν γιομάτο κύκλο μα κ ολοκληρωμένο (ζωής)
Η ζωή της μα κ η ύπαρξή της να δώσει ζωή μα κ ύπαρξη κ σε κάτι άλλο διαφορετικό από κείνη

Κ αυτό το άλλο τι μπορεί να είναι;

Μα φυσικά ο άνθρωπος
Μα φυσικά όχι μόνο αυτός

Τα δέντρα, τα φυτά κάθε μορφής
Τα ζώα, τα έντομα, το χέρσο έδαφος

Όλα αυτά μαζί κ άπειρα άλλα που λησμονώ κ δεν γνωρίζω
Τα γεννάει η γη με το σπέρμα κ την περιστασιακή μα πάντα διαθέσιμη σύμπραξη του ήλιου
Εκείνη τα δημιουργεί κ τα φροντίζει μέσα της
Τα μεγαλώνει κ τα εξελίσσει

Κ ο ήλιος, αυτή η πατρική φιγούρα που στο παρελθόν τον είχαν άμεσο κ στο παρόν τον έχουν έμμεσο θεό με τις δύο ιδιότητες του* δίνει σαν χαρτζιλίκι είτε στην γη για να το δώσει με την σειρά της απλόχερα στα «παιδιά» της είτε απευθείας για μην ξεχνούν όλοι ποιος κ τι εστί… ήλιος κ δη ενέργεια

Τι εστί σύμφωνα με όσα γνωρίζουμε… Πατέρας

Κ αυτός, μία περσόνα, μία φιγούρα επιβλητική που δεν τολμάς να τον κοιτάξεις στα μάτια γιατί δεν αντέχεις στην λάμψη του, στην σιγουριά του, στην δύναμή του στεκόμενος εκεί πάντα σαν «βράχος», άρτιος, αυτάρκης με μπόλικη σοφία κ αγάπη πάντα στο πόστο του να δίνει, να δίνει κ να δίνει δίχως να παίρνει.

Όμως ο ήλιος, αυτή η ολοκληρωμένη ύπαρξη «βράζει» μέσα του, «καίγεται»
Η ψυχή του έχει πάρει φωτιά, η καρδιά του χτυπάει πάντα τόσο δυνατά που ίσως ακόμα κ εκείνος μερικές φορές να μην αντέχει αλλά επιμένει κ υπομένει για να μπορεί να υπάρχει όπως αυτός έχει επιλέξει αλλά για να μπορεί να δίνει συνέχεια σε αυτούς που έχουν ανάγκη κάτι από κείνον
Μόνο έτσι θα μπορεί να ολοκληρωθεί σαν ύπαρξη μέχρι να δώσει κ αυτός την σειρά του σε κάτι άλλο

Τι είναι ή τι θα είναι αυτό το άλλο;
Δεν γνωρίζω κ δεν μπορώ κάτι να φανταστώ
Μα σίγουρα κάτι θα είναι
Δεν το ξέρω μα το νιώθω κ αυτό είναι αρκετό για μένα, για σένα μπορεί να μην είναι κ καλώς συμβαίνει

– Όμως εσύ δεν είπες ότι πάντα κάτι πρέπει να πάρει από κάτι άλλο ώστε προσφέρει κ αυτό με την σειρά του; Κάτι να τον συμπληρώσει γιατί τίποτα δεν μπορεί να καταφέρει πάντα μόνο του; Αυτός δηλαδή δεν έχει μία «μάνα» κ έναν «πατέρα»;

Εδώ θα σου πω ότι η γνώση μου, η έμπνευση μου δεν μπορεί να πάει παραπέρα δεν έχει παραπέρα
Η δική μου σίγουρα μα ακόμα κ όλης την ανθρωπότητας πιθανόν

Κ εγώ όπως σου προανέφερα
Σαν ανόητος
Έκανα το δικό μου
Αμέλησα την συμπεριφορά του δικού μου πατέρα κ της δικής μου μάνας

Έκανα αλογύρες στον εαυτό μου
Ανόητος κ εγωιστής

Έβαλα όλη μου την μαεστρία για να χτίσω
Μα πάλι ξέχασα τι μου έχει μάθει ο Σιντάρτα Γκοτάμα
Αυτό που μένει για πάντα είναι αυτό είναι από μόνο του
Όλα τα άλλα χτίζονται κ γκρεμίζονται, φτιάχνονται κ χαλάνε, ακμάζουν κ παρακμάζουν
Λάμπουν κ σβήνουν

Μα είμαι άνθρωπος ο καημένος
Έχω τα οράματά μου, τις φιλοδοξίες μου
Τις ανάγκες μου

Κ πες μου άγνωστε πάνσοφε άνθρωπε
Υπάρχει τίποτα πιο όμορφο από το κτίσιμο πάνω στην αγάπη;
Με βάση την αγάπη;
Αγάπη άνθρωπε, αγάπη μα τους ανύπαρκτους θεούς, άνθρωπε

Κατάλαβα λίγο από την πλάνη μου κ παρέδωσα τα όπλα
Όχι όμως κ τον αγώνα της καρδιάς μου (Έλα λευτέρη, γράψε κάτι αλλά μην ξεφεύγεις από την ειλικρίνεια. Ποια καρδιά; Πότε για σένα ο έρωτας έχει σχέση με την καρδιά. Μείνε πιστός σε ότι λες κ μην γίνεσαι εμπορικός κ τυπικός. Έλα λευτέρη )

Όχι όμως τον αγώνα της ματαιοδοξίας μου (Μπράβο νεαρέ)

Συνέχισα για το μεγάλο μα κ μικρό εκείνο άλμα

Πήγα στην πόλη
Κ πόλη εννοώ κάτι κυριολεκτικά μα κ μεταφορικά, μα δεν το εξηγήσω γιατί αν έχεις φτάσει ως εδώ θα με έχεις μάθει
Ναι τόσο εύκολος είμαι που μπορείς να με μάθεις αν με νιώσεις απλά, αν θες όσο θες

Κ εκεί είχα δυο μέρες για αρχή για βάλω κάπου το κορμί μου να κοιμάται κ να μην κρυώνει
Μα το φάσμα αυτό ήταν λίγο, πολύ λίγο
Δεν το γνώριζα, το έμαθα

Εκεί ήρθε η τύχη που έχει όνομα
Δεν είναι κάτι αυθαίρετο κ αόριστο, μήτε αόρατο κ αϋλο
Πέτρος Κεφάλας

Κ προχωρήσαμε μαζί…
Θυμάστε την γη κ τον ήλιο; Περίπου, μα περίπου κάπως έτσι

Δεν μείναμε για πολύ μαζί
Μόνο όσο χρειάστηκε για να:
Ψάξουμε, να γυρίσουμε, να κουραστούμε, να απογοητευτούμε, να αναθαρρήσουμε μετά πάλι να κοιτάξουμε χαμηλά ή κ ψηλά

Αλήτες καταντήσαμε
Μα ζούσαμε
Εκεί στον δρόμο με τα λιγοστά χρήματα τόσα ώστε να μπορούμε να μοιράσουμε ένα σουβλάκι στη μέση

Από την μέρα μέχρι την νύχτα
Μαθαίναμε όμως
Φτιάχναμε την φιλία μας, την δομούσαμε
Μαθαίναμε την πόλη

Κ ενώ το πρώτο βήμα είχε γίνει
Πέτυχα τον ένα στόχο βρισκόμενος στην αρχή

Έρχεται ξανά η τύχη κ με απαλλάσσει από ένα μεγάλος βάρος

Το βάρος του κορμιού, του ύπνου κ της ζεστασιάς, περίπου

Χωρίζουν οι δρόμοι μας
Μα όχι πολύ

Τώρα πια είχαμε ο καθένας το δικό του

Κ εκεί άρχιζε σιγά – σιγά η ανιούσα

Ο Ηράκλειτος μου το είχε πει
Περίμενα να το δω κ μόνος μου
Περίμενα να το ζήσω

Τα πάντα ρει

Το θυμόμουν μα με φόβο πάντα ανέμενα

Κ όσο πήγαινε ξεδιπλωνόμουν
Έβγαζα αυτό που είχα κ που ήμουν

Έζησα στιγμές τόσο όμορφες, αυθόρμητες που δεν θέλω να τις υπεξαιρέσω από τον κοχλασμό των αναμνήσεων

Ο καιρός περνούσε κ απολάμβανα τους κόπους μου από τις δυσκολίες κ τα ζόρια του φάσματος εκείνου
Απολάμβανα εμένα μέσω των άλλων

Ήμουν ελεύθερος, πιο ελεύθερος από ποτέ
Ναι γαμώτο, ναι με δάκρυα στα μάτια
Αυτό ήμουν
λεύτερος όπως θα αναφωνούσε ο Καζαντζάκης

Όλα όσα έμαθα, όλα όσα πήρα δεν λέγονται δεν γράφονται
Παρά μόνο τα μάτια μου τα ξερνάνε συνεχώς με απόλαυση κ ευδαιμονία πολλές φορές

Όλο αυτό σήμερα έλαβε τέλος
Ένα τέλος που όλα όσα μου προκαλεί με κάνει πιο… κ πιο… μα κ πιο…

Κ το μπόλικο που είχα όπως ανέφερα στην αρχή
Δεν προσδιόρισα τι είναι

Είχα λοιπόν μπόλικο ή καλύτερα μπόλικη θέληση για ζωή όπως πολύ σωστά με ξεμπέρδεψε Ο Άρθουρ Σοπενάουερ (1788 – 1860)
Ή αν θέλεις μπόλικη θέληση για δύναμη για ζωή όπως συμπλήρωσε ένας φίλος από τα παλιά
Ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος Νίτσε (1844 – 1900)

Μπόλικα από αυτά
Καθώς κ φιλοδοξία
Αυτή η πουτάνα η φιλοδοξία θα με καταστρέψει ή θα με ζήσει
Μα κ τα δύο

Πάω για άλλα, πιο σπουδαία πιο μεγάλα
Πάω για άλλα ούτε που ξέρω
Όμως τώρα έμαθα πως πάλι θα καταφέρω
Έχω ακόμα μπόλικο από αυτά τα μπόλικα
………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………
………………………………………………………………
…………………………………………………
………………………………………
…………………………………
……………………………
……………………
………………
…………
………
……

.
Κυριακή 3 Μάιου 2009. Τελευταία εβδομάδα της πρακτικής μου έλαβε τέλος με ταξίδι. Τέσσερις μέρες στην Νάξο για αποτύπωση κ μία στην Φολέγανδρό. Σήμερα τελείωσε κ τυπικά η περίοδος αυτή, χθες το απόγευμα είχε τελειώσει ουσιαστικά. Βρίσκομαι στο καράβι Αδαμάντιος Κοραής (Εξαιρετικό καράβι) από Φολέγανδρο προς Πειραιά κάνοντας μια μικρή κρουαζιέρα στα νησιά του αιγαίου. Την Παρασκευή πετάω για Βέλγιο έπειτα Γαλλία και ίσως Ολλανδία… Mon Cheri έρχομαι… Mon Cheri έφυγα…

Advertisements

Σχολιάστε »

Δεν υπάρχουν σχόλια.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: