I can «touch» you… Feel me!

Φεβρουαρίου 28, 2011

Έλα πάρε το παρόν άσε στην άκρη το παρελθόν

Filed under: Dragazis — Έχω Πρόβλημα @ 1:38 πμ

Τόσα και τόσα λόγια άφησα εγώ
Ξέχασα να γυρίσω και να τα ξαναπώ

Έλα πάρε τη στιγμή
Άφησε πίσω μια ζωή

Έλα πάρε το παρόν
Άσε στην άκρη το παρελθόν

Έμεινα με το στανιό
Άφησα το κακό
Έπεσα μόνος στη φωτιά
Έχασα φίλους και αγκαλιά

Πέρασα από τους πάντες
Που μ’ αγαπήσανε
Λύγισα από τις νότες
Που με ξορκίσανε
Λύγισα τις νότες
Που με γεννήσανε

Έλα τώρα μία στιγμή
Μην την σκέφτεσαι κι αυτή
Έλα τώρα μια φορά
Άσε το μέλλον στη σειρά

Τόσα και τόσα πάθη έζησα εγώ
Άφησα να περάσουν έτσι τα αγαπώ
Έμεινα εκείνος που φύλαγε καλά
Έγινα ο άλλος που πόναγε πολλά

Έλα πάρε τη στιγμή
Άφησε πίσω μια ζωή
Έλα πάρε το παρόν
Άσε στην άκρη το παρελθόν

Μην με ξεχάσεις όμως
Κουράστηκα πολύ
Το σώμα μου ένας δρόμος
Δύση ανατολή

Τα λόγια μου υποσχέσεις
Λέξεις από την καρδιά
Μείνε και όσο αντέξεις
Πάτα την μοναξιά

Ξέχασε τα λόγια
Τι κι αν τα είπα εγώ
Δεν είμαι εγώ κανένας
Αυτό (θέλω) προσπαθώ να πω
Έλα τώρα μία στιγμή
Μην την σκέφτεσαι κι αυτή
Έλα τώρα μια φορά
Άσε το μέλλον στη σειρά

Έλα πάρε τη στιγμή
Άφησε πίσω μια ζωή
Έλα πάρε το παρόν
Άσε στην άκρη το παρελθόν

Έλα τώρα μία στιγμή
Μην την σκέφτεσαι κι αυτή
Έλα τώρα μια φορά
Άσε το μέλλον στη σειρά

Έλα πάρε το παρόν
Άσε στην άκρη το παρελθόν

Πέμπτη 27 Ιανουαρίου 2011.

Αναφέρω ότι έχω πραγματικά καιρό να γράψω έτσι όπως έγραφα παλιά σε τόση μεγάλη συχνότητα. Έχω να γράψω πάνω από έξι μήνες. Ίσως επειδή πήγα σε επόμενο στάδιο και η φαντασία μου με τις δύο έννοιες θέλει να με κάνει συγγραφέα και γι’ αυτό αφιερώνω όλο τον συγγραφικό μου χρόνο στο μυθιστόρημά μου ή στις μικρές ιστορίες που προσπαθώ να γράψω. Από την άλλη σκέφτομαι ότι έγραψα πάλι επειδή έχω πολλά θυμικά από τα τελευταία συμβάντα. Όχι μην θαρρείς πως αναφέρομαι για κάτι άσχημο ή κακό, τουναντίον αναφέρομαι για μία περίοδο μικρή βέβαια που πέρασα και περνάω όμορφα πολύ, άσχετα με την αβεβαιότητα και την έλλειψη οικονομικής εύνοιας. Λες να έκανα πάνω από έξι μήνες να γράψω επειδή δεν είχα τι να πω ή επειδή ότι έχω να το πω το μασκαρεύω και το βάζω στον μυθιστόρημα που «αποπειρώμαι» να γράψω; Ποιος ξέρει, ίσως όλα μαζί ή και τίποτα απολύτως.
Τι περίοδος είναι αυτή; Μία περίοδο αποτυχίας όσο αναφορά την έλευση μου στην Αθήνα για εύρεση εργασίας αλλά απόλυτα επιτυχημένη όσο αναφορά την καλοπέρασή μου εδώ και στο μικρό τουρ που έκανα σε Άρτα (για δεύτερη φορά) και Γιάννενα (για πρώτη). Τα σπίτια που με φιλοξενούσαν είχαν μεγάλη διασπορά. Από την Βάρη, μετά ανατολικά στην Λούτσα και έπειτα στα Σπάτα. Στην συνέχεια στο Χαλάνδρι και στο Νέο Ηράκλειο και τέλος στο Κουκάκι όπου έμεινα τον πρώτο καιρό και επανήλθα σήμερα αλλά όχι για πολύ. Ο κύκλος μου θα κλείσει ίσως στο Παλαιό Φάληρο. Όπως καταλαβαίνεις το εύρος των φίλων είναι πραγματικά ευχάριστα μεγάλο έχοντας κάνει μία στάση και στα Κάτω Πατήσια για δύο μέρες στον πολύ καλό μου Φίλο Κίμωνα χα χα χα. Έχει αρχίσει μέσα μου η αντίστροφη μέτρηση για την ανακοίνωση των κατατακτηρίων εξετάσεων που έδωσα στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και το άγχος μου είναι έκδηλο. Από την μία πλευρά κάτι μέσα μου λέει ότι «δεν γίνεται να μην έχεις περάσει» ενώ κάτι άλλο μου αναφέρει ότι «μα καλά ακόμα έχεις ελπίδες ότι θα περάσεις σε αυτή την σχολή;». Με πολύ άγχος θα αναφέρω ότι θα κοντραριστεί η μοίρα που δεν θέλω να πιστεύω ότι υπάρχει με την σκληρό ρεαλισμό που διέπει την ζωή μας. Τρέμω και στην ιδέα ότι μπαίνω στην σελίδα του Παντείου και αναζητώ τα αποτελέσματα, δεν αναφέρομαι στα αρνητικά ή θετικά αλλά στα αποτελέσματα δίχως πρόσημο.
Αν έχω περάσει ίσως κλάψω από τι δεν ξέρω και θα με κάνει πραγματικά αυτό που λέμε ευτυχισμένο περήφανο και με ένα τεράστιο βάρος ευθύνης. Αν δεν περάσω που είναι το πιο λογικό τότε κάτι μέσα μου θα καταρρεύσει και μαζί κι αυτό όλη η κοσμοθεωρία που έχω για τον εαυτό μου και την ζωή μου. Έχοντας ολοκληρώσει όλες τις κοινωνικές υποχρεώσεις συνεχίζω να ζω το μυστήριο της ζωής που έχει αρχίσει εδώ και λίγο καιρό δίχως να γνωρίζω την εξέλιξή του.

Εδώ ταιριάζει ένα γνωστό τραγούδι που λέει «δεν ξέρω που πατάω και που πηγαίνω αρρωσταίνω, πεεεεες μου»

Σήμερα άρχισα την μελέτη της θεωρία του Φρόιντ για την Ερμηνεία των ονείρων. Ογκωδέστατο βιβλίο – σύγγραμμα.

Για την ιστορία να πω ότι το παραπάνω γράφτηκε χάρη στο ασυνείδητό μου εκατόν τοις εκατό. Τι εννοώ; Την μέρα πριν φύγουμε από Άρτα πήγαμε ο Κίμων χα χα χα η Ελεάνα η Ρίκη και ο Κολοβός να φάμε σε ένα εστιατόριο στο γιοφύρι της Άρτας εν ονόματι πρωτομάστορας. Σήμερα που λες, ενώ ετοιμαζόμουν να μελετήσω Φρόιντ (τυχαίο; ειλικρινά όμως, τυχαίο;) μου ήρθε στο νου μου ένα τραγούδι με δικούς μου στίχους βασισμένο στην μελωδία του τραγουδιού «Ένα το χελιδόνι…» τουτέστιν «θεέ μου πρωτομάστορα μέσα στις πασχαλιές κι εσύ, θεέ μου πρωτομάστορα μύρισες την ανάσταση» επιφυλάσσομαι για την ακρίβεια των στίχων. Όπως ίσως έλεγε ο παραλίγο φίλος μου Κάρλ Γιούνκ αυτό είναι μία νοήμων σύμπτωση ή αποφένεια……

ευχαριστώ

Advertisements

Σχολιάστε »

Δεν υπάρχουν σχόλια.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: