I can «touch» you… Feel me!

Οκτώβριος 7, 2013

Τα σχοινιά λύσατε 7-10-13 UK

Filed under: Dragazis — Έχω Πρόβλημα @ 7:19 μμ
Tags:

Σε παράτησα καημένο μου μπλογκ. Σε παράτησα γιατί πλέω αλλού. Κάποτε ήσουν η μοναδική παρηγοριά μου τα πραγματικά δύσκολα βράδια εκείνα τα χρόνια. Τα μοναχικά χρόνια χαμένος από μέσα έως έξω, αναζητώντας τον κόσμο πιο πολύ μέσα μου.

Με τις ώρες και όλο μου το δυναμικό στίχους έγραφα κάνοντας την αυτοανάλυσή μου. Την μονατομική ψυχοθεραπεία όπως την ονόμαζα. Λάτρευα τον στίχο και τη ρίμα. Την κυνηγούσα σαν το άπιαστο που κάθε φορά έπιανα τελικά προσπαθώντας να κατανοήσω γιατί και πως νιώθω έτσι. Μέσα από τις μικρές προτάσεις, ασύμμετρα και πότε συμμετρικά έψαχνα τα νοήματα της δικής μου ψυχής.

Σε παράτησα και τώρα δεν τολμάω να σε επισκέπτομαι. Ένα κλικ μακριά και τρέμω στην εικόνα του μαραζώματος. Σε παράτησα και μαζί και μένα όποιος σε διάβαζε. Ό,σο σε διάβαζε. Μαραζώνεις και πεθαίνεις μέρα με τη μέρα, μήνα με το μήνα. Ταυτόχρονα κάτι δικό μου πεθαίνει πιο γρήγορα ακόμα.

Μεγαλώνω σιωπηλά και ύπουλα χάνεται η φωτιά μέσα μου. Τα άγνωστα είναι λιγότερα και πιο πολλά συνάμα. Βρήκα κάτι. Είμαι στα καλά μου τώρα. Όμως λυπάμαι που σε άφησα, εσένα και εμένα του τότε. Δεν μπορούσε να γίνει αλλιώς. Έπρεπε να προχωρήσω μόνος, δυνατός και γεμάτος με όσα μου πρόσφερες προδίδοντας τις πρώτες μου συναισθηματικές εκρήξεις, τα πρώτα βεγγαλικά κατανούησης, συνειδητοποίησης και διαύγειας.

Τόσο καιρό σε σκέφτομαι και πονάω μη μπορώντας να κάνω αλλιώς. Μη μπορώντας να μείνω πίσω σε ένα παρελθόν που μόνο παρελθόν είναι. Σε χαιρετώ ξέροντας πως ποτέ δεν θα γράψω πάνω σου ξανά. Αν και έχοντας πολλά δικά μου ποιήματα φυλακισμένα, κλεισμένα σε αρχεία και χαρτιά, σου λέω με όλη μου την ειλικρίνεια ότι τελειώσαμε. Θα μείνεις να παραπαίεις με τον χρόνο.

Δεν θα ξεχάσω ποτέ την παρέα που μου έκανες τα βράδια μέχρι το πρωί που ανεχόσουν τον πόνο και τα δάκρυά μου από την αγνωσία. Θα σε έχω πάντα μέσα μου σαν οδηγό και που ξέρεις, ίσως μια μέρα γυρίσω για να βρω απαντήσεις που το ασυνείδητό μου είχε κρυμμένες αδυνατώντας όμως τότε να τις κατανοήσω.

Απ: Με παράτησες πολύ καιρό τώρα. Σε κέρδισε ο λόγος ο πεζός. Σε κέρδισε η γνώση των άλλων. Σε γοήτευσαν οι επιστήμες στο μέτρο το δικό σου. Έφυγες από την άμεση πηγή κατανόησης και οδεύεις προς τα σχήματα και τους καθρέφτες. Αφιέρωσες τόση ενέργεια σε ένα μυθιστόρημα που πίσω τα ανάλογα δεν θα σου δώσει ποτέ. Άφησες την σύγκρουση με τον εαυτό σου, την ελευθερία του λόγου και επιλέγεις να χάνεσαι στην αδιάκοπη προσπάθεια εύρεσης λέξεων και κατάλληλων προτάσεων καθώς και την συντακτική δόμηση νοήματος. Ζήτησες το παραπάνω και το πολύ παραμελώντας την ποιότητα της γνώσης από την πηγή την ίδια. Εσένα. Ψήλωσες ενώ τα χαμηλά δεν έμαθες ακόμα καλά – καλά.

Όμως, παρόλαυτά, οι φίλοι είναι για είναι. Οι σύντροφοι για το ίδιο. Η αλήθεια των σταδίων και των σκαλοπατιών αλήθεια παραμένει. Την σκυτάλη σου πήρες και έτρεξες πιο γρήγορα παρακαλώντας μην συγκρουστείς από την ραγδαία αλλαγή. Με σένα. Δομήσαμε τον εαυτό σου μαζί βράδια και μεσημέρια. Μάθαμε πολλά και κάναμε ακόμα λίγα. Το χέρι μου σου δίνω και την ευχή μου μεγαλύτερος και ψηλότερος να γίνεις. Να μάθεις όσα δεν μπόρεσες να μάθεις εδώ. Στην γλώσσα σου μιλάω γιατί αυτή καταλαβαίνεις τώρα. Ένα δώρο όμως να σου χαρίσω πριν σου πω αντίο και ποιος ξέρει.

Το αύριο σε παρακαλά

Προσοχή να του δώσεις

Το παρελθόν άφησες

Σου ζητά να το προδώσεις

Πέρασε ο κατήφορος

Μπροστά όλα ευθεία

Πέρασε κι ο ανήφορος

Τα ξέρει η ιστορία

Κι αν το άλμα το πολύ

Πολύ θαρρείς πως είναι

Είναι γιατί όλο ζητάς – συνέχεια θες

Το έλα και το μείνε

Με την σειρά μου κι εγώ θα σε χαιρετίσω όπως παλιά…

Δεν είμαι πια μονάχος μου

Κι όλο να αναρωτιέμαι

Οδηγό και σύμμαχο

Έχω για να κοιτιέμαι

Το κρύο το πολύ – πολύ χάθηκε, ζεστασιά έχει η καρδιά μου, απάντηση οι σκέψεις και τα λόγια μου

Σπρώξιμο σε κάθε ζόρι

Αγάπη και κατανόηση των ελλειμμάτων

Δύναμη και αγάπη στην ψυχή μου στέλνεται

Η Συνέχεια στο www.exoprovlima.wordpress.com

Δευτέρα 7 Οκτώβρη 2013 Darlington, UK

Φεβρουαρίου 17, 2012

Ακόμα κ αν δεν λέει

Filed under: Dragazis — Έχω Πρόβλημα @ 12:07 μμ

Είπα θα φύγω

Θα φύγω θα ξεχάσω

 

Ότι με πληγώνει θα λησμονήσω

Ότι με τρώει θα ξεράσω

 

 

Θα αφήσω πίσω τα πάντα

Την άρρωστή μου μάνα

Τον πατέρα μου που δεν περίμενε κάτι τέτοιο καθώς με μεγάλωνε

Τους φίλους τους έρωτες την ασφάλειά μου

Το νησί μου

Τις κρυψώνες μου μαζί με τις αναμνήσεις

 

Ξέρεις, από αυτές που έχω χιλιογράψει

Πως δεν σε αφήνουν να τις αφήσεις

 

Θα ξεγράψω ότι με κρατάει

Στα σίγουρα στα γερασμένα

Στα ψεύτικα

Από τους πάντες μέχρι κ μένα

 

Δεν θέλω ρε άλλο

Βαρέθηκα

Βαρέθηκα τα ίδια, βαρέθηκα την συνήθεια

Την ίδια κοινωνία

Την μικροαστική βλακεία

Την άξεστη γυναίκα

Την μπέσα που δεν έχει

Εμένα να βάζω μυαλό

Να αξίζει μόνο να τις εκμεταλλεύομαι

Όσες αξίζουν να μην κάνουν για μένα

 

Βαρέθηκα να μου λένε, να μου λένε

Να μου δείχνουν, να μου δείχνουν

 

Έχει αυτή η ζωή τόσα που δεν γνωρίζω

Κ εγώ μένω εδώ σε αυτά που με φυλακίζουν

 

Μένω στο λίγο

Στο συνέχεια, στο κυνήγι

Στο βρώμικο που δεν ξεπλένει

Στο άσχημο που εκβιάζει

 

Αρρώστησα μα τώρα είμαι καλά

Πήρα δύναμη από αυτό

Το κορμί μου πόνεσε, η ανάσα μου έχασε τον ρυθμό της

Κ το δέρμα μου αδύναμο έμεινε, άνυνδρο

 

Θα φύγω για κει που κανείς δεν ξέρει

Κ αν δεν λέει

Κανένας δεν θα φταίει

 

 

Τι καλό

Κ αν δεν λέει

Κανένας δεν θα φταίει

 

Μία έτσι μια αλλιώς

Μία πάνω μία κάτω

 

Βαρέθηκα

Που είμαστε άνω κάτω

 

Μα καλά κοιμούνται όλοι;

Δεν βλέπουν τι συμβαίνει;

Δεν νιώθουν τα σίδερα;

 

Γιατί δεν κάνουν επανάσταση;

 

Γιατί επανάσταση κάνουν μόνο αυτοί

Που αναπνέουν για να ζουν ελεύθεροι…

Κ μόνο………………………

 

439

 

 

Μάρτης……………

Sad

Filed under: Dragazis — Έχω Πρόβλημα @ 12:00 μμ

Δεν έχω νόημα ζωής

Δεν έχω λόγω μιας στιγμής

Δεν έχω πια ελπίδα

 

Δεν ερωτεύτηκα ποτέ

Δεν αγάπησα ποτέ

Ζωή σαν καταιγίδα

 

Εγκλωβισμένος μέσα μου

Βαθιά στη μοναξιά μου

Αν δεν γεννιόμουνα ποτέ

Σκέψη παρηγοριά μου

 

Δεν έχω νόημα ζωής

Δεν έχω λόγω μιας στιγμής

Δεν έχω πια ελπίδα

 

Δεν ερωτεύτηκα ποτέ

Δεν αγάπησε ποτέ

Ζωή σαν καταιγίδα

 

 

Κάθομαι σε μια γωνιά

Πνιγμός τα δάκρυά μου

Αναζητάω μία στιγμή – ζωή

Που να ‘τανε δικιά μου

 

5\9\10

Στίχοι για ένα ίσως λαϊκό τραγούδι. Sad.

Νοέμβριος 17, 2011

Έτσι μου είπαν… έτσι πάει

Filed under: Dragazis — Έχω Πρόβλημα @ 5:54 μμ

Κ αν τελειώνουν ένα – ένα ΄
Κ αν περνάει ο καιρός
Όλα αλλάζουν

Κ αν δεν ξέρεις τι θα έρθει

Αν θες όμως αγάπησε με
Μείνε κοντά μου μην με ξεχάσεις
Άσε με να σε αγαπήσω
Θα είμαι εδώ δεν θα σε αφήσω
Κ αν τα χρόνια κι άλλο περάσουν
Θέλω αυτά μαζί σου να γράψουν
Οι στιγμές σαν παρελθόν
Δες ευγνώμων, παρόν

Κ αν οι στιγμές σκορπάνε
Κ αν τα μάτια ανοιγοκλείνουν
Σε κάθε ανάσα
Όλα αλλάζουν

Κ ας φοβάσαι το μετά

Αν θες όμως πίστεψέ με
Μείνε εδώ μην με αφήσεις
Άσε με να σε αγαπήσω
Θα είμαι εδώ θα προσπαθήσω
Κ αν τα χρόνια κι άλλο περάσουν
Συντροφιά σου να με ξεγελάσουν
Οι στιγμές που ήταν χθες
Πάρε από μένα όσο θες

Κ αν οι λέξεις μου είναι λίγες
Εγκλωβισμένος μέσα στην σκέψη
Κοίταξέ με σαν παιδούλα
Πάρε τα από μένα όλα

Έτσι μου είπαν… Έτσι πάει…

28-05-11 23:12 Περνάει καιρός μέχρι να γράψω κάτι νέο. Βρίσκομαι στον καράβι επιστρέφοντας από την ορκωμοσία μου στα Χανιά. Παρέα με τον Δημήτρη συνεχίζουμε ότι έχουμε αρχίζει εδώ και μερικές εβδομάδες. Τελικός champions league και η Manchester το έχασε από την Barcelona. Ήμασταν άυπνοι πολλές ώρες αφού επιστρέφουμε στην Αθήνα την ίδια μέρα. Κάτι νέο συμβαίνει δίχως να φαίνεται κάτι στο μέλλον. Νομίζω ότι δεν έχω άλλα περιθώρια………

Μαΐου 21, 2011

Εγώ ο Δαίμων

Filed under: Dragazis — Έχω Πρόβλημα @ 2:56 μμ

Συνήθισα να λέω την αλήθεια
Εκεί την πάτησα γερά

Μα δυστυχώς μου έγινε συνήθεια
Κ είχα να πω ακόμα πιο πολλά

Περνούσε ο χρόνος τα λόγια μου φαρμάκι
Έμεινα μόνος, μόνος μου ξανά

Το κορμί μου έτρεμε από ανάγκη
Είχα πόνο δεν είχα ζεστασιά

Τι έγινε κ με ξεχάσαν όλοι
Ο κόσμος τι φοβήθηκε ξανά

Μα η αλήθεια πάντα σε πληγώνει
Αυτός που τη μαθαίνει κ όποιος τη μιλά (more…)

Φεβρουαρίου 28, 2011

Έλα πάρε το παρόν άσε στην άκρη το παρελθόν

Filed under: Dragazis — Έχω Πρόβλημα @ 1:38 πμ

Τόσα και τόσα λόγια άφησα εγώ
Ξέχασα να γυρίσω και να τα ξαναπώ

Έλα πάρε τη στιγμή
Άφησε πίσω μια ζωή

Έλα πάρε το παρόν
Άσε στην άκρη το παρελθόν

Έμεινα με το στανιό
Άφησα το κακό
Έπεσα μόνος στη φωτιά
Έχασα φίλους και αγκαλιά (more…)

Ιανουαρίου 7, 2011

Απαλεψιές

Filed under: Dragazis — Έχω Πρόβλημα @ 5:19 μμ

Είμαι έτοιμος
Να κλάψω δυνατά

Να αφήσω την πάλη μέσα στο κεφάλι μου
Να αφήσω παραδίπλα τον έλεγχο

Να λιώσει το κορμί μου στο χώμα
Ο νους να αλαφρύνει

Τίποτα να μην με νοιάζει (more…)

Δεκέμβριος 21, 2010

Ανοιχτό κεφάλι στον Ορίζοντα..

Filed under: Dragazis — Έχω Πρόβλημα @ 10:52 μμ

Αν ξυπόλυτος στον δρόμο εσύ βρεθείς
Παρακάλεσε για λίγη βροχή

Χαμογέλασε ρίξε μια ματιά
Σε κοιτάζει μία κοπελιά

Αν ακούσεις κάτι που θα πουν
Δεν πειράζει ξέχνα το θα έρθει ο καιρός τους
Αν βλέμματα εσένα ακουμπούν
Πάλι χαμογέλασε δεν βρίσκουν το δικό τους

Τα μαλλιά σου γίναν μακριά
Άσε κ τα γένια για να έχουν συντροφιά

Χαμογέλασε ρίξε μια ματιά
Σε κοιτάζει μία κοπελιά

Όταν νιώσουν ότι δεν μπορούν
Θα σε βλέπουν θα σε συζητάνε στην ανημποριά
Όταν σε συναντήσουν θα θέλουν να σου πουν
Φόρεσε το στέμμα σου στην κακομοιριά

Χαμογέλασε ρίξε μια ματιά
Πάλι σε κοιτάζει άλλη κοπελιά

Παρακάλεσε να έρθει η βροχή
Αν ξυπόλητος στο δρόμο εσύ βρεθείς

28-8-10
Χαμόγελα στους τοίχους καθούμενα στο παρόν τους.. Άλλη εποχή μέσα στο κεφάλι μου…

Αύγουστος 24, 2010

Γελάω για να μην κλάψω

Filed under: Dragazis — Έχω Πρόβλημα @ 12:57 μμ

Γελάω για να μην κλάψω
Τον κόσμο αλλιώς δεν μπορώ να αντέξω

Τον πόνο στην ψυχή να απαλύνω
Την αλήθεια της ζωής να ανακαλύψω

Κ αν κάτι μου έχει μείνει
Τέτοιες σκέψεις στο χαρτί να γράψω

Κ όμως σαν την μοναξιά δεν έχει
Όσο αντέχει ο άνθρωπος ή όσο δεν αντέχει (more…)

Αύγουστος 12, 2010

Είναί αργά, όλοι κοιμούνται,,, (Εμπρος Βάδην ΜΑΡΣ) Τέλος

Filed under: Dragazis — Έχω Πρόβλημα @ 11:18 πμ
Είναι αργά, πολύ αργά
Όλοι κοιμούνται γύρω μου

Εγώ ξύπνιος και σκέφτομαι το παρελθόν μου

Δεν πάω πολύ μακριά
Ένα χρόνο πριν

Εδώ και ένα χρόνο συνειδητοποίησα ότι μετράω μέρες

Ηρεμία δεν έχω βρει (more…)

Ιουλίου 28, 2010

Από την ζάλη στην Διαχείριση ως την Απεξάρτηση..

Filed under: Dragazis — Έχω Πρόβλημα @ 12:10 πμ

Μέσα στου μυαλού μου τον κυκλώνα
Μία διέξοδο αναζητάω

Ο τόπος πια δεν με χωράει
Σαν το σκιάχτρο τριγυρνάω

Βλέπω οράματα μπροστά μου
Κάθε σκέψη μου την μορφή σου αναζητάει

Τα είχα όλα μέσα στην αγκαλιά μου
Θησαυρούς που δεν είχα φανταστεί (more…)

Ιουνίου 7, 2010

Κρυμμένος έγγραφα σε μια γωνιά – Η αγάπη στους αγγέλους

Filed under: Dragazis — Έχω Πρόβλημα @ 5:39 μμ

Τα χείλη μου στα χείλη σου γλυφόντουσαν
Κ αυτά χαιρόντουσαν

Το σώμα το γλυκό σου το ρουφούσα
Ηδονή σου προκαλούσα

Χανόσουν στα δόντια μου
Κάλπαζες στα δυο μου χέρια

Ανάσα στην ανάσα
Έρωτα στον έρωτα (more…)

Απρίλιος 18, 2010

Ο μικρός λευτέρης στην Αθήνα

Filed under: Dragazis — Έχω Πρόβλημα @ 11:40 πμ

Κάπως έτσι έγινε
Να κάπως έτσι

Ξεκίνησα με φόβο
Πολύ φόβο

Άλλο είχα μπόλικο

Ξεκίνησα με μοναξιά
Πολύ μοναξιά

Άλλο είχα μπόλικο

Ξεκίνησα χωρίς στήριξη
Χωρίς βοήθεια
Χωρίς ενθάρρυνση
Χωρίς «προχώρα»

Ενάντια.. (more…)

Μαρτίου 4, 2010

Ζητείται τίτλος…

Filed under: Dragazis — Έχω Πρόβλημα @ 1:37 μμ

Τα σκάτωσα το γάμησα, σου λέω το παραγάμησα
Όσα λαχτάρησα μου ήρθαν όπως πρέπει (more…)

Ιανουαρίου 9, 2010

Είναι ζόρικες οι στιγμές μου – Η ομιλία μαζί μου

Filed under: Dragazis — Έχω Πρόβλημα @ 1:31 μμ

Είναι ζόρικες οι στιγμές μου
«Είναι η πρώτη φορά;»

Όχι δεν είναι
Μα είναι ζόρικες
Είμαι μόνος σε ένα σπίτι που δεν είναι δικό μου
Σε μία πόλη που δεν είναι η πόλη μου
Και περιμένω
Τι περιμένω; (more…)

Οκτώβριος 24, 2009

Είπα τον κόσμο μου θα μεγαλώσω

Filed under: Dragazis — Έχω Πρόβλημα @ 2:04 μμ

Είπα τον κόσμο μου θα μεγαλώσω
Κ ας το πληρώσω
Σίγουρα θα το πληρώσω

Είπα εκεί που δεν γνωρίζω θα φτάσω (more…)

Σεπτεμβρίου 14, 2009

Το όραμά μου

Filed under: Dragazis — Έχω Πρόβλημα @ 2:04 μμ

Ας κάνω κάνω την ανάγκη μου χαρά σου
Να έχεις όσα μπορώ να σου προσφέρω

Τον κόσμο μου, το μυαλό μου, την καρδιά μου
Όχι την καρδιά που νομίζεις

Αυτήν που λένε τα τραγούδια κ τα ρομαντικά – ερωτικά ποιήματα

Την Καρδιά μου
Την αγάπη της, την δύναμή της, την σιγουριά της συνάμα κ την γνώση της

Ας σου χαρίζω όσα έχω
Μην θαρρείς πως εμένα δεν θα μείνει τίποτα
Πάλι θα είμαι εγώ, άρτιος

Κ ακόμα καλύτερος

Έλα στην αγκαλιά μου να σε μάθω
Να με μάθεις
Να γνωριστούμε

Οι άνθρωποι στο παρελθόν γνωριζόντουσαν κ έπειτα έκαναν σεξ ή έρωτα
Πλέον – και μου φαίνεται πιο ειλικρινές – οι άνθρωποι κάνουν σεξ κ μετά γνωρίζονται

Έλα να γνωριστούμε λοιπόν (more…)

Σεπτεμβρίου 12, 2009

Μάνα θα περάσει.. Στο υπόσχομαι..

Filed under: Dragazis — Έχω Πρόβλημα @ 9:00 μμ

Αλλάζει ο καιρός κ εγώ κοιτάζω
Αφήνω να γίνουν

Να αλλάξουν, να μείνουν ίδια
Όσοι θέλουν ότι θέλουν

Κ εγώ αλλάζω
Κ εγώ μένω ίδιος

Έχω δικό μου σκοπό
Έχω δικό μου δρόμο

Τώρα μπορώ να πω με σιγουριά
Ναι, πάω κάπου
Γίνομαι εγώ

Αναζητώ (more…)

Αύγουστος 28, 2009

Είμαι εδώ κ στύβω το μυαλό μου

Filed under: Dragazis — Έχω Πρόβλημα @ 9:25 μμ
Είμαι εδώ κ στύβω το μυαλό μου
Βρίσκομαι στην στιγμή μου κ αναζητώ, αναζητώ
Τι κόπος για τα τόσα;
Τι κόπος για όλα όσα έχω γράψει;
Τι τέλεια συναισθήματα;
Τελικά αυτοί οι άνθρωποι είναι η καλύτεροι μου ήρωες
Κ εγώ τι είμαι για αυτούς;
Είμαι άλλος ένας δον Κιχώτης;
Άλλος ένας τρελός;
Άλλος ένας, ένας;
Εδώ δεν γνωρίζω εγώ ποιος είναι ο προσδιορισμός μου σε αυτήν την κοινωνία
Θα ξέρει κάποιος άλλος;
Αλίμονο σε μένα που δεν ξέρω
Αλίμονο σε όσους δεν γνωρίζουν για τον δικό τους
Κ τι διάολο κάνω εγώ εδώ;
Σαν τι μπορώ να κάνω δηλαδή;
Να γράφω για τους ήρωες μου
Για τον δικό μου ήρωα
«Κ τι γράφεις δηλαδή;»
Αυτά που γράφω δεν έχω όνομα να τους δώσω
«Ας τα ονομάσεις ποιήματα
Εσύ δεν λες ότι οι ονομασίες δεν έχουν σημασία;»
Εγώ είμαι αυτός
Δεν έχουν σημασία για μένα
Αν τα ονομάσω ποιήματα τότε θα πρέπει να γράψω από κείνα
Μα δεν ξέρω τέτοιο πράγμα πως γίνεται
«Ας τα ονομάσεις στίχους»
Όχι όχι, στίχοι δεν είναι
Ο στίχος είναι κάτι συγκεκριμένο κ δομημένο
Δεν γράφω συγκεκριμένα μα ούτε κ δομημένα
Κ όμως τόσος κόπος, τόσα συναισθήματα, τόσες στιγμές
Ατελείωτες στιγμές, ατελείωτα λόγια κ σκέψεις
Δάκρυα, ιδρώτας κ αίμα
Το τρίπτυχο του κόπου
Όχι της επιτυχία πάντα
Το τρίπτυχο του γουστάρω αυτό που κάνω
Μα συνεχίζω, το κάνω ασταμάτητα κ με τόσο ζήλο
Με τόση αγάπη κ σεβασμό
Κ τι ζήλο…
Υπέρμετρο ψώνιο
Αλαζονεία κ όλα όσα έχω αναφέρει
«Κ τι θα κάνεις όλα αυτά;
Θεωρείς ότι έχουν όλα αυτά κάποια αξία για άλλους ανθρώπους
Μπορεί μία σου φράση να εξαλείψει πιθανό πόνο;
Έχουν την δύναμη τα λόγια αυτά να προκαλέσουν μία αλλαγή σε κάποιον;»
Πραγματικά δεν ξέρω αλλά θα το ήθελα, θα το ήθελα γιατί αφιερώνω την ζωή μου πάνω σε αυτό πλέον, κάνω ότι περνάει από το κεφάλι μου για την τελμάτωση του
Τα λάθη μου τα λόγια μου
Αγάπες φοβηθείτε
Στα μάτια σας μην πέσουνε
Θα πάτε να κρυφτείτε
Η αλήθεια κ ο κυνισμός
Πόλεμο θα σας κάνουν
Πάνω στα ψέματα σας
Οι παγίδες τους τίποτα δεν μου κάνουν
Μα κ εσείς άνθρωποι
Ασφάλεια δεν παρέχω
Δεν έχω απαλά δάχτυλα
Αυτιά να χαϊδεύω
Έμαθα πως οι σκέψεις μου
Να βγαίνουν ματωμένες
Να μάχονται οι καλύτερες
Όλες τους αρματωμένες
Μα έχουν έρθει οι στιγμές
Σειρήνες με κουφαίνουν
Οι άμυνες ενεργοποιούνται
Τον πόλεμο περιμένουν
Την μάχη με το συναίσθημα
Μάχη υπάρξεων
Το πεπερασμένο με το άπειρο
Ο δαίμων με το Σωκράτη
Μία μάχη δίχως νικητή
Δίχως ηττημένο
Μία μάχη εξάντλησης
Μάχη γοήτρου μέχρι την αποδοχή της ήττας
Μέχρι την φυγή
Αλίμονο στους ανθρώπους που δεν κάνουν τέτοιες μάχες
Αλίμονο σε όσους την ώρα εκείνη φεύγουν μακριά
Αλίμονο σε μένα κ σε όσα δεν γνωρίζω ακόμα
Αλίμονο…
2239 Το μυαλό μου κατεβάζει κ η καρδιά μου το χλευάζει…

Είμαι εδώ κ στύβω το μυαλό μου

Βρίσκομαι στην στιγμή μου κ αναζητώ, αναζητώ


Τι κόπος για τα τόσα;

Τι κόπος για όλα όσα έχω γράψει;


Τι τέλεια συναισθήματα;

Τελικά αυτοί οι άνθρωποι είναι η καλύτεροί μου ήρωες


Κ εγώ τι είμαι για αυτούς; (more…)

Αύγουστος 20, 2009

Τι έγινε ρε παιδιά; Γιατί με παρατήσαν όλοι;;;

Filed under: Dragazis — Έχω Πρόβλημα @ 10:18 πμ
Είναι στιγμές που απορείς
Δεν ξέρεις τι συμβαίνει
Έχεις διαλέξει μία ζωή
Δεν ξέρεις που πηγαίνει
Έψαξα φορές βαθιά
Έψαξα την αλήθεια
Τα έβαλα με όλους τους θεούς
Μα απ’ όλους την συνήθεια
Σε στιγμές μοναχικές
Έφτασα μέχρι τέλμα
Είπα εκεί θα έμενα
Στα όνειρα έβαλα τέλος
Δεν έβλεπα διέξοδο
Δεν είχα πια κουράγιο
Όλες οι ελπίδες χάθηκαν
Τίποτα για το αύριο
Εκεί που σ’ όλα ξαφνικά
Έχουν τοίχο μπροστά σου
Τώρα θεό που γκρέμισες
Μόνη έμεινε η καρδιά σου
Κάποτε φίλοι κ έρωτες
Έλεγαν για πάντα
Εαυτό δεν γνώριζαν
Μα έμαθες να λες δεν πειράζει
Τώρα εδώ που έφτασα
Δεν ξέρω τι με τρομάζει
Τα λόγια μου μαράθηκαν
Ξεχαρβαλωμένες σκέψεις
Ένα «εγώ» που μίκραινε
Μίκραιναν κ οι ορέξεις
Με αυτό που είχα έμενα
Με τίποτα με λίγο
Αποφάσισα λοιπόν
Τίποτα να μην κάνω
Ότι απλά μου έτυχε
Με αυτό θα μείνω
Αφού νίκησα τους θεούς
Ένας μου έχει μείνει
Υπάρχει μέσα μου βαθιά
Ήσυχο δεν μ’ αφήνει
Θα έχει κ αυτός τον λόγο του
Που παίρνει κ μου δίνει
Είναι στιγμές που τον αγαπώ
Κ άλλες δεν το αντέχω
Μα είναι μέσα μου βαθιά
Κ είναι ότι έχω, όσο κ ότι δεν έχω…
17-02-09
Σήμερα είναι η μέρα που με ενημέρωσαν πως πέρασα το μάθημα Ηλεκτρονικά Ισχύος. Ουσιαστικά πήρα πτυχίο. Μόνο τα Αγγλικά ΙV μου έμεινα και τέλος από μαθήματα. Δυστυχώς αυτήν την χαρά και σιγά την χαρά βασικά, την περνάω μόνος. Κάποιοι λυκόφιλοι δεν…  Έχει ενδιαφέρον η σημερινή μέρα αλλά όχι επειδή πήρα πτυχίο αλλά για όλα τα άλλα, που συμβαίνουν κ δεν…
Κάτι άλλο τώρα πιο σημαντικό από τις ανθρώπινες μου βλακείες σε συνάρτηση με τους ανθρώπους. Δύο βράδια τώρα νιώθω μία έντονη ευγένεια μέσα μου, μία παχυλή καλοσύνη, ένα μεγαλείο σεβασμού (εκτός του εαυτού μου). Έχει μεγάλο ενδιαφέρον.

Είναι στιγμές που απορείς

Δεν ξέρεις τι συμβαίνει


Έχεις διαλέξει μία ζωή

Δεν ξέρεις που πηγαίνει


Έψαξα φορές βαθιά

Έψαξα την αλήθεια


Τα έβαλα με όλους τους θεούς

Μα απ’ όλους την συνήθεια


Σε στιγμές μοναχικές

Έφτασα μέχρι τέλμα


Είπα εκεί θα έμενα

Στα όνειρα έβαλα τέλος (more…)

Επόμενη σελίδα: »

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: