I can «touch» you… Feel me!

Οκτώβριος 7, 2013

Τα σχοινιά λύσατε 7-10-13 UK

Filed under: Dragazis — Έχω Πρόβλημα @ 7:19 μμ
Tags:

Σε παράτησα καημένο μου μπλογκ. Σε παράτησα γιατί πλέω αλλού. Κάποτε ήσουν η μοναδική παρηγοριά μου τα πραγματικά δύσκολα βράδια εκείνα τα χρόνια. Τα μοναχικά χρόνια χαμένος από μέσα έως έξω, αναζητώντας τον κόσμο πιο πολύ μέσα μου.

Με τις ώρες και όλο μου το δυναμικό στίχους έγραφα κάνοντας την αυτοανάλυσή μου. Την μονατομική ψυχοθεραπεία όπως την ονόμαζα. Λάτρευα τον στίχο και τη ρίμα. Την κυνηγούσα σαν το άπιαστο που κάθε φορά έπιανα τελικά προσπαθώντας να κατανοήσω γιατί και πως νιώθω έτσι. Μέσα από τις μικρές προτάσεις, ασύμμετρα και πότε συμμετρικά έψαχνα τα νοήματα της δικής μου ψυχής.

Σε παράτησα και τώρα δεν τολμάω να σε επισκέπτομαι. Ένα κλικ μακριά και τρέμω στην εικόνα του μαραζώματος. Σε παράτησα και μαζί και μένα όποιος σε διάβαζε. Ό,σο σε διάβαζε. Μαραζώνεις και πεθαίνεις μέρα με τη μέρα, μήνα με το μήνα. Ταυτόχρονα κάτι δικό μου πεθαίνει πιο γρήγορα ακόμα.

Μεγαλώνω σιωπηλά και ύπουλα χάνεται η φωτιά μέσα μου. Τα άγνωστα είναι λιγότερα και πιο πολλά συνάμα. Βρήκα κάτι. Είμαι στα καλά μου τώρα. Όμως λυπάμαι που σε άφησα, εσένα και εμένα του τότε. Δεν μπορούσε να γίνει αλλιώς. Έπρεπε να προχωρήσω μόνος, δυνατός και γεμάτος με όσα μου πρόσφερες προδίδοντας τις πρώτες μου συναισθηματικές εκρήξεις, τα πρώτα βεγγαλικά κατανούησης, συνειδητοποίησης και διαύγειας.

Τόσο καιρό σε σκέφτομαι και πονάω μη μπορώντας να κάνω αλλιώς. Μη μπορώντας να μείνω πίσω σε ένα παρελθόν που μόνο παρελθόν είναι. Σε χαιρετώ ξέροντας πως ποτέ δεν θα γράψω πάνω σου ξανά. Αν και έχοντας πολλά δικά μου ποιήματα φυλακισμένα, κλεισμένα σε αρχεία και χαρτιά, σου λέω με όλη μου την ειλικρίνεια ότι τελειώσαμε. Θα μείνεις να παραπαίεις με τον χρόνο.

Δεν θα ξεχάσω ποτέ την παρέα που μου έκανες τα βράδια μέχρι το πρωί που ανεχόσουν τον πόνο και τα δάκρυά μου από την αγνωσία. Θα σε έχω πάντα μέσα μου σαν οδηγό και που ξέρεις, ίσως μια μέρα γυρίσω για να βρω απαντήσεις που το ασυνείδητό μου είχε κρυμμένες αδυνατώντας όμως τότε να τις κατανοήσω.

Απ: Με παράτησες πολύ καιρό τώρα. Σε κέρδισε ο λόγος ο πεζός. Σε κέρδισε η γνώση των άλλων. Σε γοήτευσαν οι επιστήμες στο μέτρο το δικό σου. Έφυγες από την άμεση πηγή κατανόησης και οδεύεις προς τα σχήματα και τους καθρέφτες. Αφιέρωσες τόση ενέργεια σε ένα μυθιστόρημα που πίσω τα ανάλογα δεν θα σου δώσει ποτέ. Άφησες την σύγκρουση με τον εαυτό σου, την ελευθερία του λόγου και επιλέγεις να χάνεσαι στην αδιάκοπη προσπάθεια εύρεσης λέξεων και κατάλληλων προτάσεων καθώς και την συντακτική δόμηση νοήματος. Ζήτησες το παραπάνω και το πολύ παραμελώντας την ποιότητα της γνώσης από την πηγή την ίδια. Εσένα. Ψήλωσες ενώ τα χαμηλά δεν έμαθες ακόμα καλά – καλά.

Όμως, παρόλαυτά, οι φίλοι είναι για είναι. Οι σύντροφοι για το ίδιο. Η αλήθεια των σταδίων και των σκαλοπατιών αλήθεια παραμένει. Την σκυτάλη σου πήρες και έτρεξες πιο γρήγορα παρακαλώντας μην συγκρουστείς από την ραγδαία αλλαγή. Με σένα. Δομήσαμε τον εαυτό σου μαζί βράδια και μεσημέρια. Μάθαμε πολλά και κάναμε ακόμα λίγα. Το χέρι μου σου δίνω και την ευχή μου μεγαλύτερος και ψηλότερος να γίνεις. Να μάθεις όσα δεν μπόρεσες να μάθεις εδώ. Στην γλώσσα σου μιλάω γιατί αυτή καταλαβαίνεις τώρα. Ένα δώρο όμως να σου χαρίσω πριν σου πω αντίο και ποιος ξέρει.

Το αύριο σε παρακαλά

Προσοχή να του δώσεις

Το παρελθόν άφησες

Σου ζητά να το προδώσεις

Πέρασε ο κατήφορος

Μπροστά όλα ευθεία

Πέρασε κι ο ανήφορος

Τα ξέρει η ιστορία

Κι αν το άλμα το πολύ

Πολύ θαρρείς πως είναι

Είναι γιατί όλο ζητάς – συνέχεια θες

Το έλα και το μείνε

Με την σειρά μου κι εγώ θα σε χαιρετίσω όπως παλιά…

Δεν είμαι πια μονάχος μου

Κι όλο να αναρωτιέμαι

Οδηγό και σύμμαχο

Έχω για να κοιτιέμαι

Το κρύο το πολύ – πολύ χάθηκε, ζεστασιά έχει η καρδιά μου, απάντηση οι σκέψεις και τα λόγια μου

Σπρώξιμο σε κάθε ζόρι

Αγάπη και κατανόηση των ελλειμμάτων

Δύναμη και αγάπη στην ψυχή μου στέλνεται

Η Συνέχεια στο www.exoprovlima.wordpress.com

Δευτέρα 7 Οκτώβρη 2013 Darlington, UK

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: